Chopin – Mazurki

Chopin – Mazurki
Nr kat. CDB012/013
2 Płyty CD-Audio


Wykonawca:
Ewa Pobłocka – Fortepian


Zawartość zestawu:
CD A – CDB012
MAZURKI op.6:
1. Nr 1 fis-moll – 3’06”, 2. Nr 2 cis-moll – 2’25”, 3. Nr 3 E-dur – 1’47”, 4. Nr 4 es-moll – 42”, 5. Nr 5 C-dur – 41”
MAZURKI op.7:
6. Nr 1 B-dur – 2’07”, 7. Nr 2 a-moll – 3’32”, 8. Nr 3 f-moll – 2’15”, 9. Nr 4 As-dur – 1’12”
MAZURKI op.17:
10. Nr 1 B-dur – 1’41”, 11. Nr 2 e-moll – 1’44”, 12. Nr 3 As-dur – 4’06”, 13. Nr 4 a-moll – 3’46”
MAZURKI op.24:
14. Nr 1 g-moll – 2’47”, 15. Nr 2 C-dur – 2’19”, 16. Nr 3 As-dur – 1’57”, 17. Nr 4 b-moll – 4’48”
MAZURKI op.30:
18. Nr 1 c-moll – 1’28”, 19. Nr 2 h-moll – 1’23”, 20. Nr 3 B-dur – 2’33”, 21. Nr 4 cis-moll – 3’21”
MAZURKI op.33:
22. Nr 1 gis-moll – 1’32”, 23. Nr 2 C-dur – 1’39”, 24. Nr 3 D-dur – 2’09”, 25. Nr 4 h-moll – 4’40”
Total time CD A – 61’28”

CD B – CDB013
MAZURKI op.41
1. Nr 1 e-moll – 2’07”, 2. Nr 2 H-dur – 1’06”, 3. Nr 3 B-dur – 1’52”, 4. Nr 4 cis-moll – 3’20”
5. MAZUREK Dbop. 42A – 2’53”,
6. MAZUREK Dbop. 42B – 3’18”
MAZURKI op.50:
7. Nr 1 g-moll – 2’32”, 8. Nr 2 As-dur – 3’03”, 9. Nr 3 cis-moll – 6’01”
MAZURKI op.56:
10. Nr 1 H-dur – 4’42”, 11. Nr 2 C-dur – 1’42”, 12. Nr 3 c-moll – 4’06”
MAZURKI op.59:
13. Nr 1 a-moll – 3’47”, 14. Nr 2 b-moll – 2’25”, 15. Nr 3 fis-moll – 2’19”
MAZURKI op.63:
16. Nr 1 H-dur – 2’07”, 17. Nr 2 f-moll – 1’52”, 18. Nr 3 cis-moll – 1’56”
Total time CD B – 55’17”

Total time – 116’45”


Nagrody:


Posłuchaj
Mazurki CD A

Mazurki CD B

54.99Dodaj do koszyka


© ℗ 1999 Bearton

Mazurki

Chopin pisał Mazurki nieprzerwanie, przez cały okres dojrzałego życia od 1825 do 1849 roku. Stanowią one wyraz fascynacji kompozytora ludową muzyką, śpiewem i tańcem. Otwarty i chłonny na każdy przejaw rodzimego folkloru, poznał go Chopin w czystej postaci, niejako z pierwszej ręki. Dzięki licznym podróżom po kraju, letnim wakacjom spędzanym w wiejskich posiadłościach swoich krewnych i przyjaciół, dane mu było obok bliższego poznania muzyki Mazowsza, Kujaw i ziemi dobrzyńskiej zetknąć się z wsią polską niemal wszystkich regionów kraju. Zetknięcie to miało nie tylko bierny charakter. Chopin nie tylko słuchał i to co usłyszał notował w pamięci. Także grał i tańczył na dożynkach i przy innych wiejskich okazjach.

Te doświadczenia zaowocowały zastanawiającym rezultatem. W relacji do rodzimego folkloru, ograniczeniem się do jednego niemal gatunku; skupienia się na mazurku. Rzecz osobliwa, iż w okresie nasilonego wirtuozostwa, odznacza się on z góry założoną prostotą, krystaliczną wręcz przejrzystością formy, a nade wszystko sublimacją wyrazu. Przy czym ludowa proweniencja odciska swe urokliwe piętno na wszystkich niemal elementach utworu. Budując kształt swego mazurka, Chopin myśli tańcem. Pisze frazy, okresy, zdania w oparciu o zasady i zasób środków wypowiedzi ludowego twórcy. W nieskończonej ilości odmian mazurka rozpoznajemy realnego oberka, kujawiaka, czy mazura. Z czasem rysy i kontury ludowych tańców ulegają zatarciu. Czytelne źródło inspiracji ustępuje miejsca szczególnej fuzji. Trudnej do określenia syntezie środków o folklorystycznej genezie. Wychodząc od gatunku quasi-użytkowej miniatury, chopinowski mazurek ewoluuje w artystyczną formę liryki refleksyjnej, formułę o wysokim stopniu ogólności, konkretyzowaną w różnych i wyrazistych wariantach. Na zespół cech tej formuły składają się: elementy faktury ludowej (burdony, ostinata), maniera wykonawcza – rubato, motywy rytmiczne i idiomy meliczne poszczególnych tańców, struktury tonalne (układy modalne, ludowe skale), i ludowy sposób rozwijania formy (np.: tzw. okres kolisty, w którym ta sama fraza otwiera go i zamyka), a przede wszystkim sposób muzycznego myślenia, właściwy poetyce folkloru.

Ewa Pobłocka

Ewa Pobłocka

Muzyka ludowa uzyskała dla Chopina przebywającego poza krajem wymiar niezwykłej wagi. Wyostrzając poczucie autentyzmu, stała się symbolem ojczyzny i istotą przynależności narodowej. Jak powiada M. Tomaszewski, w zabarwionej nostalgią wrażliwej pamięci Chopina, folklor stron ojczystych uległ swego rodzaju uświęceniu. Wolno go było jedynie idealizować, syntetyzować i podnosić ludowe do ludzkości. Idea ta znalazła wypełnienie właśnie w mazurkach; miniaturowych arcydziełach wypowiedzi najbardziej osobistej, a zarazem jednoznacznie określającej wobec świata, narodową tożsamość jej autora.

Marek Wieroński

Recenzje

Jej interpretacja (Ewy Pobłockiej) jest kolorowa, błyskotliwa, finezyjna, ale równocześnie pełna elegancji i wdzięku. W wykonaniu Pobłockiej słychać zarówno całościowe zrozumienie mazurka jako formy i jego charakterystycznych cech {…}.
Marcin Tadeusz Łukaszewski, MUZYKA 21 Nr 1 /2001

Płyty nagrane przez BeArTon

2016-11-04T21:17:13+00:00