Chopin – Nokturny

Chopin – Nokturny
Nr Kat. CDB002/003 – 1944320
2 Płyty CD-Audio


Wykonawca:
Ewa Pobłocka – fortepian


Zawartość zestawu:

CD A – CDB002

Nokturny op. 9:
1. Nr 1 b-moll – 6’07”, 2. Nr 2 Es-dur – 3’32”, 3. Nr 2a Es dur – 4’06”, 4. Nr 3 h-moll – 5’49”

Nokturny op.15:
5. Nr 1 F-dur – 4’03”, 6. Nr 2 Fis-dur – 3’19”, 7. Nr 3 g-moll – 4’06”

Nokturny op.17:
8. Nr 1 cis-moll – 5’48”, 9. Nr 2 Des-dur – 5’07”

Nokturny op.32
10. Nr 1 H-dur – 5’19”, 11. Nr 2 As-dur – 5’12”

Total time CD A – 53’22”

CD B – CDB003

Nokturny op.37:
1. Nr 1 g-moll – 6’15”, 2. Nr 2 G-dur – 5’28”

Nokturny op.48:
3. Nr 1 c-moll – 5’33”, 4. Nr 2 fis-moll – 7’07”

Nokturny op.55:
5. Nr 1 f-moll – 5’01”, 6. Nr 2 Es-dur – 4’40”

Nokturny op.62:
7. Nr 1 H-dur – 6’27”, 8. Nr 2 E-dur – 5’19”

Total time CD B – 47’44”

Total time – 101’06”


Nagrody:


Posłuchaj

Nokturny CD A

Nokturny CD B

54.99 Dodaj do koszyka


© ℗ 1996 Bearton

Nokturny

W nokturnach pisanych od 1828 roku Chopin nawiązuje bezpośrednio do formuły gatunkowej stworzonej przez Johna Fielda. Ten popularny na przełomie XVIII i XIX wieku kompozytor irlandzki zainicjował formę uzasadniającą kreację muzyki nastrojowej i poetyckiej, która trafiła na podatny grunt rodzącej się estetyki romantycznej. Zarówno jednak Field jak i wielu jego naśladowców nie ustrzegło się obciążeń salonowej tradycji stylu brillante, sentymentalizmu i powierzchownej programowości. Młody Chopin zafrapowany nowymi impulsami płynącymi z nokturnów Fielda dostrzega w nich nowe horyzonty. I to, co Field ledwie rozpoczął, rozwija w swym indywidualnym stylu, sięgając wyżyn artyzmu.

Jest wysoce prawdopodobne, że na kształt, chopinowskich nokturnów miał wpływ charakter adagiów i larghett koncertów fortepianowych z przełomu XVIII i XIX wieku oraz aria da capo, z kontrastową częścią środkową i bogato ornamentowaną repryzą. Wielu znawców chopinowskiego geniuszu podkreśla obecność wpływów włoskich w muzyce wielkiego liryka, które najsilniej wyrażają się właśnie w nokturnach w postaci fioritur, rubat i włoskiego rodzaju ekspresji arii i bel canta. Wzorem dla Chopina jest jak gdyby aria da capo, w której improwizacyjna ornamentyka repryzy, niekiedy o krańcowej intensywności (Nokturn H-dur z op. 62) została uściślona zapisem nutowym (Nokturn Fis-dur z op. 15). Kiedy indziej w repryzie dokonuje się synteza obu poprzednich części (Nokturn c-moll z op. 48) albo zamknięcie utworu powrotem dosłownym (Nokturn g-moll z op. 37) lub aluzyjnym.

Ewa Pobłocka

Ewa Pobłocka

Forma repryzowa nie jest dla nokturnów jedyna. Niektóre z nich jednolite wyrazowo, zawierają elementy ronda połączone z techniką wariacyjną (Des-dur z op. 27 i G-dur z op. 37), a na przykład dwuczęściowość Nokturnu g-moll z op. 15 wynika z zestawienia form wyraźnie określonych: preludium i chorału (religioso).

Jednakże istota chopinowskiego nokturnu zawiera się przede wszystkim w planie ekspresyjno-wyrazowym. Jego właściwość to trwanie w szczególnym nastroju, przywoływanym głębią i wyrafinowaniem przeżyć, a nie dzianie się obecne jako osobliwe dopełnienie lub odmiana w częściach środkowych (on fuoco, appasionato, agitato). Odrębność tego planu zaznaczona jest różnorodnością użytych środków. Tych znanych z innych chopinowskich form, takich jak ludowo-narodowy charakter tematów, elemen­ty mazurkowe, użycie szeregu skal (pentatoniki, skali frygijskiej i innych) oraz tych, dla stylu nokturnów charakterystycznych, dotyczących sfery kolorystyki dźwiękowej. W sposób wymowny określa tą sferę oryginalność struktur harmonicznych i modulacji (H-dur z op. 32, cis-moll z op. 27), kończenie utworów molowych (wszystkie z wyjątkiem Nokturnu c-moll z op. 48) tercją pikardyjską, stanowiące efekt tonalnego rozjaśnienia, wychodzenie z ciszy (p i pp) i powracanie do niej. Ekspresywna właściwość nokturnów wiąże się także z osobliwą rytmiką (nienumeryczność rytmiczna, rubato realizowane zapisem) i metryką. Z wyjątkiem op. 15 wszystkie nokturny posiadają kołyszące metrum 6/8 (także 6/4, 12/8) albo medytacyjno-elegijne, łatwo przechodzące w marszowość metrum 4/4. Rzec można, cytując Jarosława Iwaszkiewicza, iż w nokturnach zespoliło się erotico z eroico, nocne dumanie o wierności czy miłości z nocnym rozmyślaniem o ojczyźnie.

Zarejestrowany w albumie zestaw Nokturnów wydanych za życia kompozytora jest materiałem unikalnym. Oparty na rekonstruowanym tekście chopinowskim daje pojęcie o prawdziwych intencjach twórcy, choćby w domenie istotonego elementu jego twórczości – wariantowości. Stąd dodatkowe umieszczenie wersji z wariantami Nokturnu Es-dur z op. 9.

Marek Wieroński

Recenzje

Nokturny Ewy Pobłockiej są nieco sentymentalne, choć wykonane z głębokim emocjonalizmem i wyrafinowaniem wydobycia charakteru bel canta chopinowskiej melodyki.
Oliver Bellamy, LA MONDE DE LA MUSIQUE Luty 2001
Płyta potwierdza wysoką pozycję Ewy Pobłockiej wśród polskich pianistów. Jej interpretacje chopinowskich nokturnów wyrażają się głęboką zadumą, śpiewnością i liryzmem. Specyficzny koloryt i charakter tych utworów ukazuje artystka po mistrzowsku.
Marcin Tadeusz Łukaszewski, MUZYKA 21 Nr 1 /2001

Płyty nagrane przez BeArTon

2016-11-04T21:17:16+00:00