Chopin – The best of the National Edition

Chopin – The best of the National Edition
Nr kat. CDB032/033
2 płyty: CD-AUDIO


Wykonawcy:
Krzysztof Jabłoński [CD1-6,7,8,12,13,14, CD2-4] – fortepian
Janusz Olejniczak [CD1- 17,18] – fortepian
Piotr Paleczny [CD2-1,2,5] – fortepian
Ewa Pobłocka [CD1-9,10,11,15,16, CD2-3] – fortepian
Wojciech Świtała [CD1-1,2,3,4,5] – fortepian
Orkiestra Sinfonia Varsovia [CD2-2,3,4,5] Jacek Kaspszyk [CD2-3,4] – dyrygent
Jerzy Maksymiuk [CD2-2,5] – dyrygent


Zawartość zestawu:

CD1 – CDB032

  1. Rondo c-moll op.1 – 8’12”
  2. Scherzo h-moll op.20 – 9’33”
  3. Scherzo cis-moll op.39 – 7’43”
  4. Walc F-dur op.34 Nr 3 – 2’04”
  5. Walc cis-moll op.64 Nr 2 – 3’13”
  6. Preludium Des-dur op.28 Nr 15 – 4’51”
  7. Preludium b-moll op.28 Nr 16 – 1’03”
  8. Preludium c-moll op.28 Nr 20 – 1’50”
  9. Mazurek C-dur op.6 Nr 5 – 0’42”
  10. Mazurek e-moll op.17 Nr 2 – 1’44”
  11. Mazurek a-moll op.17 Nr 4 – 3’46”
  12. Etiuda E-dur op.10 Nr 3 – 3’41”
  13. Etiuda c moll op.10 Nr 12 – 2’26”
  14. Etiuda As-dur op.25 Nr 1 – 2’14”
  15. Nokturn Es-dur op.9 Nr 2a – 4’04”
  16. Nokturn Des-dur op.27 Nr 2 – 5’05”
  17. Polonez A-dur op.40 Nr 1 – 5’19”
  18. Polonez As-dur op.53 – 7’02”

Total time CD1 – 75’36”

CD2 – CDB033

  1. Ballada g-moll op.23 – 9’18”
  2. Koncert fortepianowy op.21 (Allegro vivace) – 8’42”
  3. Fantazja na tematy polskie op.13 – 14’41”
  4. Krakowiak a la Rondo op.14 – 13’47”
  5. Koncert fortepianowy op.11 (Allegro Maestoso) – 19’51”

Total time CD2 – 66’39”

Total time – 142’15”


Nagrody:


Posłuchaj fragmentu

CD1 – CDB032

CD2 – CDB033

54.99 44.99Dodaj do koszyka


© ℗ 2005 Bearton

Fenomen Chopina

Niezwykła popularność muzyki Chopina frapuje i zdumiewa. Rzec można, że dla odbiorcy muzyki poważnej Chopin zarówno w przeszłości jak i dziś ma status charyzmatycznego idola. Paradoksalnie, bo utwory pisane przez najbardziej powściągliwego i ekskluzywnego z kompozytorów stanowią niekończącą się atrakcję dla publiczności obojga płci, wszystkich narodowości i wszystkich typów umysłowości (Arthur Hedley).

Nie sposób przejść obojętnie obok imponującej liczby wydań i nakładów muzyki Chopina. Wydań zbiorowych było do tej pory około 100. Sprzedaż Dzieł Wszystkich w edycji Paderewskiego przekroczyła trzy miliony. Liczba nagrań płytowych trudna jest do określenia, podobnie pozycji biograficznych (ok. 20 tys.). Chopin stał się najpopularniejszym kompozytorem świata. Bo na przeciw nam wychodzi Chopin powielany w tysiącach audycji radiowych i telewizyjnych, bohater konkursów pianistycznych, ulubieniec publiczności oczekującej tego, który jak na zawodach sportowych zdobył palmę pierwszeństwa. A dalej płyty, taśmy, kasety… (J.M. Chomiński).

Muzyka Chopina to zjawisko ponadczasowe i ponad-kulturowe. Jej urokowi ulegało i ulega wielu. Już ok. roku 1820 kilkuletni kompozytor stał się modnym w Warszawie cudownym dzieckiem. Warszawa ze swoim stabilnym wtedy życiem muzycznym i wysoką kulturą, jakby na przekór politycznej niewoli, okazała się w pełni przygotowana na przyjęcie – i na edukację – tak wielkiego talentu. Prawdziwy geniusz muzyczny – można było przeczytać o 7-letnim Fryderyku w jednym z czasopism warszawskich. Rosła popularność młodego pianisty i kompozytora, Fryderyk był lubiany, podziwiany, a jego publiczne koncerty stawały się wydarzeniami. A kiedy w listopadzie 1830 r. wyjeżdżał z kraju, żegnano go kantatą, skomponowaną na tę okazję przez Józefa Elsnera.

Poza Polską zainteresowanie osobą i muzyką Chopina zaczęło się od pierwszych zagranicznych koncertów w Wiedniu i Paryżu. Kompozytor fascynował znaczną część ówczesnej europejskiej elity. Zawarł znajomość m.in. z Schumannem, Rossinim, Berliozem, Lisztem, Mendelssohnem, Delacroix. Był ceniony i popularny, zwłaszcza od momentu publikacji recenzji Schumanna z Wariacji op. 2 z której pochodzi słynne zdanie – Panowie czapki z głów, oto geniusz! Dedykowano mu utwory muzyczne, literackie, malarskie. Przedwczesna śmierć kompozytora 17 października 1849 r. otworzyła nowy rozdział w odbiorze jego muzyki. Jego twórczość dla kolejnych pokoleń nabrała nowych znaczeń. Stała się ważna zarówno dla kompozytorów, pianistów jak i szerokiej publiczności. Dostrzegano w niej różne wartości, choćby tę traktującą narodowy nurt w twórczości kompozytora jako najdoskonalszy wyraz dążenia Polski do niepodległości. Po śmierci artysty pojawiły się pierwsze książki o Chopinie, ze szkicem Liszta na czele. Zaczęły się też ukazywać wydania zbiorowe jego dzieł, będące świadectwem zmieniającego się stosunku do tekstu kompozytora.

The best of National Edition: performers

The best of National Edition: performers

Nasycenie twórczości Chopina folklorem i gatunkami narodowymi miało niewątpliwy wpływ na powstanie europejskich szkół narodowych w Rosji, Czechach, Skandynawii, a nowatorstwo jego techniki pianistycznej stało się źródłem inspiracji dla wielu wybitnych kompozytorów – Juliusza Zarębskiego, Aleksandra Skriabina, Karola Szymanowskiego, Claude Debussy’ego, Manuela de Falli. W wieku XX muzyka Chopina uzyskała nowy kontekst – eksperymentów w zakresie techniki dźwiękowej i negacji tradycji. Jednakże w okresie burzenia starego ładu utwory autora Preludiów odsłaniają nowe cechy; walory szczególne, wyprzedzające okres w którym powstały o kilkadziesiąt lat, rozpoznawalne dopiero z dłuższej perspektywy czasowej. Chopin – uosobienie romantyzmu zyskuje pozycję wielkiego nowatora i mistrza warsztatu kompozytorskiego a widzenie jego wartości przesuwa się ze sfery emocjonalno-ideowej na obiektywną, techniczną. Znamienny jest wpływ muzyki Chopina na twórczość wybitnego apologety XX-wiecznej estetyki Witolda Lutosławskiego. Chopin nadal żyje w repertuarze najwybitniejszych mistrzów fortepianu, zwłaszcza polskich i rosyjskich takich jak Ignacy Jan Paderewski, Józef Hofmann, Artur Rubinstein, Sergiusz Rachmaninow, Swiatosław Richter i wielu, wielu innych. Ogromne znaczenie w tej żywotności miało też powołanie w latach dwudziestych ubiegłego wieku w Warszawie Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego imienia Fryderyka Chopina, którego piętnasta, jubileuszowa edycja odbyła się w 2005 roku a kolejne w latach 2010 i 2015.

Odbiór muzyki Chopina był odmiennie w różnych krajach i środowiskach. Fala zainteresowania wzbierała i opadała, przybierając odrębne formy i kształty. Co jakiś czas fascynacja Chopinem dosięgała jakiegoś nowego obszaru. W latach 60. XX wieku ogarnęła Amerykę Południową, a w latach następnych Japonię, Chiny, Koreę, Taiwan. W krajach azjatyckich do dnia dzisiejszego Chopin jest przedmiotem frenetycznego kultu, co jest zjawiskiem zgoła niezwykłym, zważywszy diametralnie różny od europejskiego kontekst kulturowy i filozoficzny. Jednakże jest to może także najbardziej wymowny przejaw uniwersalizmu muzyki wielkiego Polaka, który ponadto jak żaden inny twórca rdzennie polskie wartości usytuował w panteonie wartości ogólnoświatowych. I być może sposób, w jaki Julian Tuwim wyraził w 1936 roku swój stosunek do Chopina wyda się komuś zbyt egzaltowany, lecz doskonale tłumaczy zjawiskowego jedynego w swoim rodzaju fenomenu. Poeta wyznał: Chopin był największym wstrząsem artystycznym, jakiego doznałem. Uwielbienie dla Chopina wciąż rosło i nadal rośnie, uważam go za najcudowniejsze zjawisko nie tylko w dziejach polskiej poezji, ale w ogóle sztuki wszechświatowej.

Marek Wieroński

Płyty nagrane przez BeArTon

2016-11-04T21:17:08+00:00